22 Μαρτίου 2026 Κυ­ρι­α­κὴ Δ´ Νη­στει­ῶν
Ἰ­ω­άν­νου ὁ­σί­ου συγ­γρα­φέ­ως τῆς «Κλί­μα­κος».

22 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026   † Κυ­ρι­α­κὴ Δ´ Νη­στει­ῶν.
Ἰ­ω­άν­νου ὁ­σί­ου συγ­γρα­φέ­ως τῆς «Κλί­μα­κος». (†615) Βα­σι­λεί­ου ἱ­ε­ρο­μάρ­τυ­ρος πρε­σβυ­τέ­ρου τῆς Ἀγ­κυ­ρα­νῶν Ἐκ­κλη­σί­ας (†362). Καλ­λι­νί­κης μάρ­τυ­ρος (†252).
Ἦ­χος πλ. δ´. Ἑ­ω­θι­νὸν η´. (Τυ­πι­κὸν Τρι­ῳ­δί­ου §§41-43).

Εὐαγγέλιον: Ἐκ τοῦ κα­τὰ Μᾶρ­κον (θ´ 17-31).

Τῷ και­ρῷ ἐ­κεί­νῳ, ἄν­θρω­πός τις προ­σῆλ­θε τῷ Ἰ­η­σοῦ, γο­νυ­πε­τῶν αὐ­τὸν καὶ λέ­γων·
δι­δά­σκα­λε, ἤ­νεγ­κα τὸν υἱ­όν μου πρὸς σέ, ἔ­χον­τα πνεῦ­μα ἄ­λα­λον.
Καὶ ὅ­που ἐ­ὰν αὐ­τὸν κα­τα­λά­βῃ, ῥήσ­σει αὐ­τόν, καὶ ἀ­φρί­ζει καὶ τρί­ζει τοὺς ὀ­δόν­τας αὐ­τοῦ, καὶ ξη­ραί­νε­ται·
καὶ εἶ­πον τοῖς μα­θη­ταῖς σου ἵ­να αὐ­τὸ ἐκ­βά­λω­σι, καὶ οὐκ ἴ­σχυ­σαν.
Ὁ δὲ ἀ­πο­κρι­θεὶς αὐ­τῷ λέ­γει·
ὦ γε­νε­ὰ ἄ­πι­στος, ἕ­ως πό­τε πρὸς ὑ­μᾶς ἔ­σο­μαι; ἕ­ως πό­τε ἀ­νέ­ξο­μαι ὑ­μῶν; φέ­ρε­τε αὐ­τὸν πρός με.
Καὶ ἤ­νεγ­καν αὐ­τὸν πρὸς αὐ­τόν.
Καὶ ἰ­δὼν αὐ­τὸν εὐ­θέ­ως τὸ πνεῦ­μα ἐ­σπά­ρα­ξεν αὐ­τόν, καὶ πε­σὼν ἐ­πὶ τῆς γῆς ἐ­κυ­λί­ε­το ἀ­φρί­ζων.
Καὶ ἐ­πη­ρώ­τη­σε τὸν πα­τέ­ρα αὐ­τοῦ·
πό­σος χρό­νος ἐ­στὶν ὡς τοῦ­το γέ­γο­νεν αὐ­τῷ;
ὁ δὲ εἶ­πε·
παι­δι­ό­θεν.
Καὶ πολ­λά­κις αὐ­τὸν καὶ εἰς πῦρ ἔ­βα­λε καὶ εἰς ὕ­δα­τα, ἵ­να ἀ­πο­λέ­σῃ αὐ­τόν·
ἀλλ᾿ εἴ τι δύ­να­σαι, βο­ή­θη­σον ἡ­μῖν σπλαγ­χνι­σθεὶς ἐφ᾿ ἡ­μᾶς.
Ὁ δὲ Ἰ­η­σοῦς εἶ­πεν αὐ­τῷ
τὸ εἰ δύ­να­σαι πι­στεῦ­σαι, πάν­τα δυ­να­τὰ τῷ πι­στεύ­ον­τι.
Καὶ εὐ­θέ­ως κρά­ξας ὁ πα­τὴρ τοῦ παι­δί­ου με­τὰ δα­κρύ­ων ἔ­λε­γε·
πι­στεύ­ω, Κύ­ρι­ε· βο­ή­θει μου τῇ ἀ­πι­στί­ᾳ.
Ἰ­δὼν δὲ ὁ Ἰ­η­σοῦς ὅ­τι ἐ­πι­συν­τρέ­χει ὄ­χλος, ἐ­πε­τί­μη­σε τῷ πνεύ­μα­τι τῷ ἀ­κα­θάρ­τῳ λέ­γων αὐ­τῷ·
τὸ πνεῦ­μα τὸ ἄ­λα­λον καὶ κω­φόν, ἐ­γώ σοι ἐ­πι­τάσ­σω, ἔ­ξελ­θε ἐξ αὐ­τοῦ καὶ μη­κέ­τι εἰ­σέλ­θῃς εἰς αὐ­τόν.
Καὶ κρά­ξαν καὶ πολ­λὰ σπα­ρά­ξαν αὐ­τὸν ἐ­ξῆλ­θε, καὶ ἐ­γέ­νε­το ὡ­σεὶ νε­κρός, ὥ­στε πολ­λοὺς λέ­γειν ὅ­τι ἀ­πέ­θα­νεν.
Ὁ δὲ Ἰ­η­σοῦς κρα­τή­σας αὐ­τὸν τῆς χει­ρὸς ἤ­γει­ρεν αὐ­τόν, καὶ ἀ­νέ­στη.
Καὶ εἰ­σελ­θόν­τα αὐ­τὸν εἰς οἶ­κον οἱ μα­θη­ταὶ αὐ­τοῦ ἐ­πη­ρώ­των αὐ­τὸν κατ᾿ ἰ­δί­αν,
ὅ­τι ἡ­μεῖς οὐκ ἠ­δυ­νή­θη­μεν ἐκ­βα­λεῖν αὐ­τό.
Καὶ εἶ­πεν αὐ­τοῖς·
τοῦ­το τὸ γέ­νος ἐν οὐ­δε­νὶ δύ­να­ται ἐ­ξελ­θεῖν εἰ μὴ ἐν προ­σευ­χῇ καὶ νη­στεί­ᾳ.
Καὶ ἐ­κεῖ­θεν ἐ­ξελ­θόν­τες πα­ρε­πο­ρεύ­ον­το δι­ὰ τῆς Γα­λι­λαί­ας, καὶ οὐκ ἤ­θε­λεν ἵ­να τις γνῷ·
ἐ­δί­δα­σκε γὰρ τοὺς μα­θη­τὰς αὐ­τοῦ καὶ ἔ­λε­γεν αὐ­τοῖς
ὅ­τι ὁ υἱ­ὸς τοῦ ἀν­θρώ­που πα­ρα­δί­δο­ται εἰς χεῖ­ρας ἀν­θρώ­πων,
καὶ ἀ­πο­κτε­νοῦ­σιν αὐ­τόν, καὶ ἀ­πο­κταν­θεὶς τῇ τρί­τῃ ἡ­μέ­ρᾳ ἀ­να­στή­σε­ται.

Ἀκολουθίες Ἑσπερινοῦ Ὄρθρου και Θείας Λειτουργίας