29 Μαρτίου 2026 – Κυριακὴ Ε Νηστειῶν
Μα­ρί­ας ὁ­σί­ας τῆς Αἰ­γυ­πτί­ας

29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026    † Κυ­ρι­α­κὴ Ε´ Νη­στει­ῶν.
Μα­ρί­ας ὁ­σί­ας τῆς Αἰ­γυ­πτί­ας (†522)·
Μάρ­κου ἐ­πι­σκό­που Ἀ­ρε­θου­σί­ων ἱ­ε­ρο­μάρ­τυ­ρος,
Κυ­ρίλ­λου δι­α­κό­νου καὶ τῶν σὺν αὐ­τοῖς (†364),
Ἰ­ω­νᾶ καὶ Βα­ρα­χη­σί­ου μαρ­τύ­ρων (†330).
Ἦ­χος α´, ἑ­ω­θι­νὸν θ´. (Τυ­πι­κὸν Τρι­ῳ­δί­ου §§54-56).

Δό­ξα. Τοῦ Τρι­ῳ­δί­ου. Ἦ­χος α´. Ἰ­δι­ό­με­λον.

Οὐκ ἔ­στιν ἡ Βα­σι­λεί­α τοῦ Θε­οῦ βρῶ­σις καὶ πό­σις,
ἀλ­λὰ δι­και­ο­σύ­νη καὶ ἄ­σκη­σις, σὺν ἁ­γι­α­σμῷ·
ὅ­θεν οὐ­δὲ πλού­σι­οι εἰ­σε­λεύ­σον­ται ἐν αὐ­τῇ,
ἀλλ᾿ ὅ­σοι τοὺς θη­σαυ­ροὺς αὑ­τῶν, ἐν χερ­σὶ πε­νή­των ἀ­πο­τί­θεν­ται.
Ταῦ­τα καὶ Δαυ­ῒδ ὁ Προ­φή­της δι­δά­σκει λέ­γων·
Δί­και­ος ἀ­νήρ, ὁ ἐ­λε­ῶν ὅ­λην τὴν ἡ­μέ­ραν,
ὁ κα­τα­τρυ­φῶν τοῦ Κυ­ρί­ου, καὶ τῷ φω­τὶ πε­ρι­πα­τῶν, ὃς οὐ μὴ προ­σκό­ψῃ·
ταῦ­τα δὲ πάν­τα, πρὸς νου­θε­σί­αν ἡ­μῶν γέ­γρα­πται, ὅ­πως νη­στεύ­ον­τες, χρη­στό­τη­τα ποι­ή­σω­μεν·
καὶ δῴ­η ἡ­μῖν Κύ­ρι­ος, ἀν­τὶ τῶν ἐ­πι­γεί­ων τὰ ἐ­που­ρά­νι­α.

Εὐαγγέλιον: Ἐκ τοῦ κα­τὰ Μᾶρ­κον (ι´ 32-45).

Τῷ και­ρῷ ἐ­κεί­νῳ, πα­ρα­λαμ­βά­νει ὁ Ἰ­η­σοῦς τοὺς δώ­δε­κα μα­θη­τὰς αὐ­τοῦ καὶ ἤρ­ξα­το αὐ­τοῖς λέ­γειν τὰ μέλ­λον­τα αὐ­τῷ συμ­βαί­νειν·
ὅ­τι ἰ­δοὺ ἀ­να­βαί­νο­μεν εἰς Ἱ­ε­ρο­σό­λυ­μα, καὶ ὁ υἱ­ὸς τοῦ ἀν­θρώ­που πα­ρα­δο­θή­σε­ται τοῖς ἀρ­χι­ε­ρεῦ­σι καὶ γραμ­μα­τεῦ­σι,
καὶ κα­τα­κρι­νοῦ­σιν αὐ­τὸν θα­νά­τῳ καὶ πα­ρα­δώ­σου­σιν αὐ­τὸν τοῖς ἔ­θνε­σι,
καὶ ἐμ­παί­ξου­σιν αὐ­τῷ καὶ μα­στι­γώ­σου­σιν αὐ­τὸν
καὶ ἐμ­πτύ­σου­σιν αὐ­τῷ καὶ ἀ­πο­κτε­νοῦ­σιν αὐ­τόν,
καὶ τῇ τρί­τῃ ἡ­μέ­ρᾳ ἀ­να­στή­σε­ται.
Καὶ προ­σπο­ρεύ­ον­ται αὐ­τῷ Ἰ­ά­κω­βος καὶ Ἰ­ω­άν­νης οἱ υἱ­οὶ Ζε­βε­δαί­ου λέ­γον­τες·
δι­δά­σκα­λε, θέ­λο­μεν ἵ­να ὃ ἐ­ὰν αἰ­τή­σω­μέν ποι­ή­σῃς ἡ­μῖν.
Ὁ δὲ εἶ­πεν αὐ­τοῖς·
τί θέ­λε­τε ποι­ῆ­σαί με ὑ­μῖν;
οἱ δὲ εἶ­πον αὐ­τῷ·
δὸς ἡ­μῖν ἵ­να εἷς ἐκ δε­ξι­ῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐ­ω­νύ­μων σου κα­θί­σω­μεν ἐν τῇ δό­ξῃ σου.
Ὁ δὲ Ἰ­η­σοῦς εἶ­πεν αὐ­τοῖς·
οὐκ οἴ­δα­τε τί αἰ­τεῖ­σθε.
Δύ­να­σθε πι­εῖν τὸ πο­τή­ρι­ον ὃ ἐ­γὼ πί­νω, καὶ τὸ βά­πτι­σμα ὃ ἐ­γὼ βα­πτί­ζο­μαι βα­πτι­σθῆ­ναι;
οἱ δὲ εἶ­πον αὐ­τῷ·
δυ­νά­με­θα.
Ὁ δὲ Ἰ­η­σοῦς εἶ­πεν αὐ­τοῖς·
τὸ μὲν πο­τή­ρι­ον ὃ ἐ­γὼ πί­νω πί­ε­σθε,
καὶ τὸ βά­πτι­σμα ὃ ἐ­γὼ βα­πτί­ζο­μαι βα­πτι­σθή­σε­σθε·
τὸ δὲ κα­θί­σαι ἐκ δε­ξι­ῶν μου καὶ ἐξ εὐ­ω­νύ­μων οὐκ ἔ­στιν ἐ­μὸν δοῦ­ναι, ἀλλ᾿ οἷς ἡ­τοί­μα­σται.
Καὶ ἀ­κού­σαν­τες οἱ δέ­κα ἤρ­ξαν­το ἀ­γα­να­κτεῖν πε­ρὶ Ἰ­α­κώ­βου καὶ Ἰ­ω­άν­νου.
Ὁ δὲ Ἰ­η­σοῦς προ­σκα­λε­σά­με­νος αὐ­τοὺς λέ­γει αὐ­τοῖς·
οἴ­δα­τε ὅ­τι οἱ δο­κοῦν­τες ἄρ­χειν τῶν ἐ­θνῶν κα­τα­κυ­ρι­εύ­ου­σιν αὐ­τῶν
καὶ οἱ με­γά­λοι αὐ­τῶν κα­τε­ξου­σι­ά­ζου­σιν αὐ­τῶν·
οὐχ οὕ­τω δὲ ἔ­σται ἐν ὑ­μῖν,
ἀλλ᾿ ὃς ἐ­ὰν θέ­λη γε­νέ­σθαι μέ­γας ἐν ὑ­μῖν, ἔ­σται ὑ­μῶν δι­ά­κο­νος,
καὶ ὃς ἂν θέ­λῃ ὑ­μῶν γε­νέ­σθαι πρῶ­τος, ἔ­σται πάν­των δοῦ­λος·
καὶ γὰρ ὁ υἱ­ὸς τοῦ ἀν­θρώ­που οὐκ ἦλ­θε δι­α­κο­νη­θῆ­ναι, ἀλ­λὰ δι­α­κο­νῆ­σαι,
καὶ δοῦ­ναι τὴν ψυ­χὴν αὐ­τοῦ λύ­τρον ἀν­τὶ πολ­λῶν.

Ἀκολουθίες Ἑσπερινοῦ Ὄρθρου και Θείας Λειτουργίας