Στο ίδιο πλαίσιο ανέφερε ότι “Πέρυσι πήγα κοντά του με μια μεγάλη επιθυμία στην καρδιά μου: να αξιωθώ να γίνω μητέρα.
Με ευλόγησε, προσευχήθηκε για μένα και μου έδωσε δύναμη και ελπίδα.
Σήμερα , έναν χρόνο μετά, επέστρεψα κοντά του κρατώντας στην αγκαλιά μου την κόρη μου.
Το παιδί που τότε ήταν μια προσευχή, μια λαχτάρα και μια ελπίδα, σήμερα ήταν εκεί.
Στην αγκαλιά μου. Και ο ίδιος άνθρωπος που με είχε ευλογήσει για να αξιωθώ τη μητρότητα, ευλόγησε σήμερα το παιδί μου.
Πώς να χωρέσει τόση συγκίνηση σε λίγες λέξεις;
Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη στον Θεό για το δώρο που μου χάρισε και βαθιά ευγνωμοσύνη για τον πατέρα Δημήτριο, για την προσευχή του, την ευλογία του και την πνευματική του καθοδήγηση!”
“Για ορισμένους ανθρώπους δεν χρειάζεται να πεις τι χάρισμα έχουν.
Αρκούν όσα έχουν ζήσει εκείνοι που τους πλησίασαν…o πατέρας Δημήτριος είναι ένας από αυτούς !
Εύχομαι σύντομα ο πατέρας Δημήτριος να επιστρέψει στους αγαπημένους μας Αγίους Ισιδώρους, στον τόπο όπου τόσοι άνθρωποι τον γνώρισαν, τον αγάπησαν και βρήκαν κοντά του παρηγοριά, δύναμη και ελπίδα.
Να τον δούμε ξανά εκεί, ανάμεσα στον κόσμο που τον αγαπά και τον περιμένει.” υπογράμμισε στη συνέχεια και προσέθεσε:
“p.s :Το κείμενο αυτό δεν γράφτηκε για να διαφημίσω την πίστη μου …αλλά ως μια έκφραση ευγνωμοσύνης για τη γνωριμία μου με έναν άνθρωπο που μου επιβεβαίωσε ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν στην Εκκλησία μας κάποιοι (ίσως λίγοι βέβαια)αληθινά πνευματικοί και φωτισμένοι άνθρωποι…”
