Υποστήριξε ότι επί υπουργίας Γιατρομανωλάκη, το ΔΣ του ΕΚΚ «καθοδηγήθηκε από παράγκες του Κολωνακίου» και ότι η χρηματοδοτική γραμμή ευνοούσε έργα με woke agenda, ενώ ταινίες «που μιλούσαν για πατρίδα ή εξύψωση του Έλληνα, κόβονταν».
Αντίθετα, εξήρε τη στάση της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, λέγοντας ότι στήριξε το έργο «από την αρχή», ήταν παρούσα στην πρεμιέρα της Νέας Υόρκης και είδε το κοινό «να κλαίει στο τέλος της προβολής».
Άσκησε επίσης αιχμηρή κριτική στην πολιτική τάξη, διερωτώμενος γιατί δεν είδαν την ταινία δημόσια, αποκαλύπτοντας ότι δύο πολιτικοί την παρακολούθησαν κρυφά.
Ο σκηνοθέτης υπογράμμισε ότι «ο λαός δεν είναι ηλίθιος ούτε υποχείριο», κατηγορώντας κύκλους ότι «θέλουν να καταργήσουν Παιδεία, Ιστορία, Θρησκεία»,
ενώ σημείωσε ότι «η Ελλάδα έχει μπει σε λάθος ποτάμι» και ότι
ο Καποδίστριας αποτελεί «ευκαιρία να συναντήσει η χώρα τον ανώτερο εαυτό της».
Κλείνοντας, εξέφρασε την πεποίθηση ότι «όπως γεννήθηκε ένας Καποδίστριας χθες, θα βρεθεί ένας αντίστοιχος στο μέλλον».
