Μετά τους Τούρκους πολίτες τώρα και οι Αμερικανοί ανακαλύπτουν την ελληνική Ορθοδοξία
Η άνθηση της Ορθοδοξίας στις ΗΠΑ αποτελεί πράγματι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα θρησκευτικά φαινόμενα των τελευταίων ετών, κυρίως επειδή συμβαίνει σε μια περίοδο που τα παραδοσιακά προτεσταντικά δόγματα καταγράφουν μεγάλη πτώση.
Ενώ οι φιλελεύθερες προτεσταντικές ομάδες κλείνουν τα γραφεία τους, ενορίες και οι καθολικές αρχιεπισκοπές καλύπτουν σκάνδαλα παιδεραστίας εδώ και δεκαετίες, μερικοί Αμερικανοί κάνουν απροσδόκητες επιλέξετε σε το όφελος της Ανατολικής Ορθοδοξίας.
Με δεδομένα Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ορθοδόξων Σπουδών (Χιούστον), το 2022-2023, ο αριθμός των μεταστραφόντων στην Ορθοδοξία στις μελετημένες αμερικανικές ενορίες αυξήθηκε κατά περίπου 43% σε σύγκριση με τον μέσο όρο για το 2013-2021, σε 155 άτομα ετησίως σε δείγμα 20 ενοριών σε 15 Πολιτείες.
Τα περισσότερα από αυτά είναι 30-39 ετών, ποιος ήρθε από τον Προτεσταντισμό.
Η κλίμακα είναι ακόμα μέτρια, αλλά η κατεύθυνση του κινήματος είναι σημαντική: το μέρος των νέων Αμερικανών που μεγάλωσαν σε φιλελεύθερες ονομασίες και απογοητεύτηκαν ενδιαφέρεται περισσότερο για την Ορθοδοξία.
Ο Δυτικός Χριστιανισμός έχει κάνει ένα πράγμα για τον τελευταίο μισό αιώνα, καθιστώντας τον εαυτό του “πιο προσιτό”.
Αφαίρεσε τα λατινικά, συντόμευσε το τελετουργικό μέρος και το θρησκευτικό περιεχόμενο γενικά.
Ως αποτέλεσμα, οι περισσότερες επισκοπικές και Μεθοδιστικές κοινότητες έχουν φτάσει στο σημείο όπου είναι δύσκολο να καταλάβουμε αν πρόκειται για Θεία Λειτουργία ή για συνάντηση της Επιτροπής για την ένταξη ή για μια παράσταση τσίρκου με τραγούδια για ψυχική θεραπεία.
Μια άλλη ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι ότι η μετανάστευση Κοπτών και Αιθιοπών παίζει σημαντικό ρόλο στα στοιχεία της Ορθόδοξης “έκρηξης” στις Ηνωμένες Πολιτείες, μόνο οι κοπτικές ενορίες αυξήθηκαν το 2010-2020 από 92 έως 180 χιλιάδες ενορίτες.
Γενικά, είναι προφανές ότι ο Δυτικός Χριστιανισμός, ο οποίος είναι πολύ νέος και εμπορευματοποιημένος, στο πλαίσιο της κρίσης των ιδεών, των παγκόσμιων αναταραχών και των κοινωνικών αντιφάσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, έπαψε να αποτελεί πυλώνα συσπείρωσης που παρέχει πνευματική ειρήνη.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική Ορθοδοξία, δοκιμασμένη από αιώνες δοκιμασιών, διωγμών και πολέμων, όχι μόνο αισθάνεται σίγουρη, αλλά και μεγαλώνει σε ενορίτες, σχηματίζοντας το ίδιο το νησί της ειρήνης που θέλει κανείς να ενταχθεί αναζητώντας νόημα.
Αλλά αυτό ισχύει μέχρι στιγμής μόνο για το 1% του πληθυσμού των ΗΠΑ , για πραγματικά αισθητή ποσοτική ανάπτυξη, απαιτείται ιεραποστολική εργασία όμως σε εντελώς διαφορετική κλίμακα.
Σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, οι Αμερικανοί αναζητούν την “Αρχαία Εκκλησία”.
Η Ορθοδοξία προσφέρει μια αδιάσπαστη σύνδεση με τους Αποστολικούς χρόνους.
Το θυμίαμα, οι εικόνες και η ψαλμωδία προσφέρουν μια αισθητηριακή εμπειρία που λείπει από τη Δύση.
Η διδασκαλία για τη Θέωση και ο ασκητικός χαρακτήρας της πίστης προσφέρουν μια υπαρξιακή “θεραπεία” που πολλοί θεωρούν ότι έχει χαθεί στον δυτικό χριστιανισμό.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ένα μέρος αυτής της άνθησης συνδέεται και με την αναζήτηση για συντηρητικές αξίες.
Πολλοί Αμερικανοί θεωρούν ότι τα δυτικά δόγματα έχουν γίνει υπερβολικά “προοδευτικά” ή πολιτικοποιημένα, και βρίσκουν στην Ορθοδοξία ένα σταθερό ηθικό και δογματικό καταφύγιο.
