ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ 

11 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026
ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΣΑΒΒΑΤΟΝ
καθ᾿ ὃ ἑ­ορ­τά­ζο­μεν τὴν θε­ό­σω­μον τα­φὴν
καὶ τὴν εἰς ᾅ­δου κά­θο­δον τοῦ Κυ­ρί­ου ἡ­μῶν Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ.

Ο ΟΡΘΡΟΣ (Τε­λεῖ­ται συ­νή­θως τῇ Μ. Πα­ρα­σκευ­ῇ ἑ­σπέ­ρας·
ἐ­νι­α­χοῦ ὅ­μως τε­λεῖ­ται κα­τὰ τὴν ἀρ­χαί­αν συ­νή­θει­αν τὰς πρώ­τας πρω­ϊ­νὰς ὥ­ρας τοῦ Μ. Σαβ­βά­του).

Τὸν ἥ­λι­ον κρύ­ψαν­τα, τὰς ἰ­δί­ας ἀ­κτῖ­νας, καὶ τὸ κα­τα­πέ­τα­σμα, τοῦ να­οῦ δι­αῤ­ῥα­γέν, τῷ τοῦ Σω­τῆ­ρος θα­νά­τῳ
ὁ Ἰ­ω­σὴφ θε­α­σά­με­νος, προ­σῆλ­θε τῷ Πι­λά­τῳ, καὶ κα­θι­κε­τεύ­ει λέ­γων·

Δός μοι τοῦ­τον τὸν ξέ­νον, τὸν ἐκ βρέ­φους ὡς ξέ­νον, ξε­νω­θέν­τα ἐν κό­σμῳ.

Δός μοι τοῦ­τον τὸν ξέ­νον, ὃν ὁ­μό­φυ­λοι μι­σοῦν­τες, θα­να­τοῦ­σιν ὡς ξέ­νον.

Δός μοι τοῦ­τον τὸν ξέ­νον, ὃν ξε­νί­ζο­μαι βλέ­πειν, τοῦ θα­νά­του τὸν ξέ­νον.

Δός μοι τοῦ­τον τὸν ξέ­νον, ὅ­στις οἶ­δε ξε­νί­ζειν, τοὺς πτω­χοὺς καὶ τοὺς ξέ­νους.

Δός μοι τοῦ­τον τὸν ξέ­νον, ὃν Ἑ­βραῖ­οι τῷ φθό­νῳ, ἀ­πε­ξέ­νω­σαν κό­σμῳ.

Δός μοι τοῦ­τον τὸν ξέ­νον, ἵ­να κρύ­ψω ἐν τά­φῳ, ὃς ὡς ξέ­νος οὐκ ἔ­χει, τὴν κε­φα­λὴν ποῦ κλί­νῃ.

Δός μοι τοῦ­τον τὸν ξέ­νον, ὃν ἡ μή­τηρ ὁ­ρῶ­σα, νε­κρω­θέν­τα ἐ­βό­α·
Ὦ Υἱ­ὲ καὶ Θε­έ μου, εἰ καὶ τὰ σπλάγ­χνα τι­τρώ­σκο­μαι καὶ καρ­δί­αν σπα­ράτ­το­μαι,
νε­κρόν σε κα­θο­ρῶ­σα, ἀλ­λὰ τῇ σῇ ἀ­να­στά­σει, θαῤ­ῥοῦ­σα με­γα­λύ­νω.
Καὶ τού­τοις τοί­νυν τοῖς λό­γοις,
δυ­σω­πῶν τὸν Πι­λᾶ­τον, ὁ εὐ­σχή­μων λαμ­βά­νει, τοῦ Σω­τῆ­ρος τὸ σῶ­μα,
ὃ καὶ φό­βῳ ἐν σιν­δό­νι, ἐ­νει­λή­σας καὶ σμύρ­νῃ,
κα­τέ­θε­το ἐν τά­φῳ, τὸν πα­ρέ­χον­τα πᾶ­σι, ζω­ὴν αἰ­ώ­νι­ον καὶ τὸ μέ­γα ἔ­λε­ος.

Ἀκολουθίες
Ὄρθρου Μ. Σαββάτου Τε­λεῖ­ται τῇ Μ. Πα­ρα­σκευ­ῇ εσπέρας)
Εγκωμίων τοῦ Ἐ­πι­τα­φί­ου (Τε­λοῦν­ται τῇ Μ. Πα­ρα­σκευ­ῇ εσπέρας)
Ἑσπερινοῦ – Πρώτης Ανάστασης με­τὰ τῆς θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας τοῦ Με­γά­λου Βα­σι­λεί­ου. (Τε­λεῖ­ται συ­νή­θως τὴν πρω­ΐ­αν τοῦ Με­γά­λου Σαβ­βά­του).