Τα αστρονομικά δεδομένα και οι κανόνες της ουράνιας μηχανικής.
Ο συνδυασμός της επιστήμης της αστρονομίας με την ιστορική και βιβλική έρευνα.
Οι περιγραφές των Ευαγγελίων και των Πράξεων των Αποστόλων για τα ουράνια φαινόμενα κατά τη Σταύρωση του Χριστού («ο ήλιος σκοτίστηκε» και «η σελήνη μετατράπηκε σε αίμα») αποτελούσαν ανέκαθεν αντικείμενο συζήτησης.
Σήμερα, η σύγχρονη αστρονομία και τα υπολογιστικά μοντέλα της NASA μας επιτρέπουν να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και να εξετάσουμε τι ακριβώς συνέβη στον ουρανό της Ιερουσαλήμ την άνοιξη του 33 μ.Χ..
Η διασταύρωση των ιστορικών στοιχείων με την ουράνια μηχανική επιβεβαιώνει τρία βασικά επιστημονικά δεδομένα που ρίχνουν φως στα γεγονότα εκείνης της περιόδου.
1. Η έκλειψη Σελήνης στις 3 Απριλίου του 33 μ.Χ.
Η NASA, μέσω του τμήματος αστρονομικών υπολογισμών της (Five Millennium Canon of Lunar Eclipses), έχει χαρτογραφήσει με απόλυτη ακρίβεια όλες τις εκλείψεις των τελευταίων 5.000 ετών.
Τα μοντέλα αυτά επιβεβαιώνουν ότι την Παρασκευή 3 Απριλίου του 33 μ.Χ. (ημερομηνία που συμπίπτει με την επικρατέστερη ιστορική εκδοχή για τη Σταύρωση) σημειώθηκε πράγματι μερική έκλειψη Σελήνης.
Η επιστημονική αυτή ανακάλυψη αξιοποιήθηκε εκτενώς από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, όπως ο Colin Humphreys και ο W. Graeme Waddington, για να προσδιορίσουν το ακριβές ιστορικό πλαίσιο της περιόδου.
2. Το «Ματωμένο Φεγγάρι» στον ορίζοντα της Ιερουσαλήμ
Ως προς τη φυσική εμφάνιση του φαινομένου.
Σύμφωνα με τους αστρονομικούς υπολογισμούς, η έκλειψη βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη την ώρα που η Σελήνη ανέτελλε στον ορίζοντα της Ιερουσαλήμ (λίγο μετά τη δύση του ηλίου).
Όταν η Σελήνη ανατέλλει ενώ είναι μερικώς επισκιασμένη από τη σκιά της Γης, το φαινόμενο εντείνεται λόγω της γήινης ατμόσφαιρας.
Το παχύ στρώμα της ατμόσφαιρας στον ορίζοντα φιλτράρει το μπλε φως και επιτρέπει μόνο στις κόκκινες και πορτοκαλί αποχρώσεις να περάσουν.
Ο συνδυασμός της έκλειψης και της ατμοσφαιρικής διάθλασης έδωσε στο φεγγάρι μια βαθιά κοκκινωπή («ματωμένη») όψη.
Το γεγονός αυτό ευθυγραμμίζεται με την ομιλία του Αποστόλου Πέτρου στις Πράξεις (2:20): «ὁ ἥλιος μετατραπήσεται εἰς σκότος καὶ ἡ σελήνη εἰς αἷμα».
3. Γιατί το μεσημεριανό σκοτάδι δεν ήταν ηλιακή έκλειψη
Τα Ευαγγέλια αναφέρουν ότι από την έκτη έως την ενάτη ώρα (δηλαδή από το μεσημέρι έως τις 3 μ.μ.) απλώθηκε σκοτάδι σε όλη τη γη.
Από αστρονομική άποψη, είναι αδύνατον το σκοτάδι αυτό να οφειλόταν σε ηλιακή έκλειψη.
Το Εβραϊκό Πάσχα (Pessach) γιορτάζεται πάντα στα μέσα του σεληνιακού μήνα (14-15 Νισάν), φάση κατά την οποία έχουμε πάντα Πανσέληνο.
Αντίθετα, οι ηλιακές εκλείψεις απαιτούν τη Σελήνη να βρίσκεται ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο, κάτι που συμβαίνει αποκλειστικά κατά τη φάση της Νέας Σελήνης (όταν το φεγγάρι είναι «σβηστό»).
Επιπλέον, η ολική φάση μιας ηλιακής έκλειψης διαρκεί το πολύ λίγα λεπτά, και όχι τρεις ώρες.
Επομένως, το τρίωρο μεσημεριανό σκοτάδι πρέπει να αποδοθεί είτε σε υπερφυσικό γεγονός είτε σε ακραία τοπικά ατμοσφαιρικά φαινόμενα (π.χ. μια σφοδρή αμμοθύελλα/khamsin).
Συμπέρασμα
Η σύγχρονη επιστήμη δεν έρχεται σε σύγκρουση με τις ιστορικές αναφορές, αλλά προσφέρει ένα ακριβές φυσικό υπόβαθρο.
Ενώ το μεσημεριανό σκοτάδι δεν μπορεί να εξηγηθεί με τους συνήθεις νόμους της αστρονομίας (λόγω Πανσελήνου), η ύπαρξη του «ματωμένου φεγγαριού» το βράδυ της 3ης Απριλίου του 33 μ.Χ. είναι ένα απόλυτα επιβεβαιωμένο αστρονομικό γεγονός.
Σχετικές Πηγές & Βιβλιογραφία:
-
NASA Science – History of Eclipses: Επίσημη αναφορά της NASA για τη χρήση των ιστορικών κειμένων (συμπεριλαμβανομένων των χριστιανικών) και την επιβεβαίωση της έκλειψης της 3ης Απριλίου 33 μ.Χ. (NASA Eclipses).
-
Humphreys, C. J., & Waddington, W. G. (1983). Dating the Crucifixion. Περιοδικό Nature, 306, 743–746. Η θεμελιώδης επιστημονική μελέτη των ερευνητών της Οξφόρδης που συνδύασε τα δεδομένα των εκλείψεων με το εβραϊκό ημερολόγιο.
-
NASA Eclipse Web Site: Ο κατάλογος εκλείψεων της NASA (Lunar Eclipse Canon) που περιλαμβάνει τους αστρονομικούς πίνακες για τον 1ο αιώνα μ.Χ.
The Blood Moon and the Crucifixion
Αυτό το βίντεο παρουσιάζει αναλυτικά πώς οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης χρησιμοποίησαν τα αστρονομικά δεδομένα της NASA για να συνδέσουν το «ματωμένο φεγγάρι» με την ιστορική ημερομηνία της Σταύρωσης.
